Alternatif yaşamı, öncelikle birey olarak başarmak için yapıyoruz planlarımızı. Her birimiz ayrı fikirler üretiyor, bilgimizi ortak bir yerde birleştirmeye çalışıyoruz. Çünkü bilgi güçtür ve paylaştıkça daha güçlü oluruz.
Bireysel planlamaların zorluğu düşünüldüğünde, bir ulus için gerekli planlamanın yapılması çok daha büyük bir öenme sahip olacak ve üstün bir çalışma gerektirecektir. Biraz yukarı çıkıp, dünyaya bakınca, bazı ülkelerin de aynı biz bireyler gibi alternatif yaşam için uğraştığını farkettim. Bu ülkeler arkalarında bir ulusu sürüklüyorlar.
Dün Mustafa Kemal'in başını çektiği bir grup insanın, bir ulus için planlayıp sunduğu alternatif yol; bugün benzer şekilde Che ve Fidel'in öncülük ettiği bir akımla, çok daha uzak bir yerlerde devam ediyor.
Gelir artısı olarak bizden tek farkları ellerindeki petrol olan, bunun yanında bizden birçok eksiği olan Küba birkaç yıldır hiç durmadan pozitif üretim yapan; kaynak kullanımını en aza indiren ve gelişime önayak olan politikalar izliyor. Bu farklı yaklaşımlarını gösteren iki haberi ilgili sitelerden (haber1 haber2 haber3) okuyabilirsiniz.
Bizim ülkemiz de 57 yıl öncesine kadar böyleydi.
Cumartesi, Kasım 11, 2006
Salı, Kasım 07, 2006
Paulownia: Kaçış İçin Kaynak Olabilir Mi?
Bahçe kurma düşüncesini tetikleyen üründü Paulownia. Paulownia Bahçesi uygulanabilirliğini, kavak, zeytin, bodur elma, badem ve ceviz bahçesi uygulanabilirlikleri izledi.
Dolmuşla işe giderken gördüğüm “Dünyanın En Hızlı Büyüyen Ağacı” ilanı ile Paulownia’yı fark ettim ve internette araştırmaya başladım.
Çin Kavağı da denmekte, kerestesi için yetiştirilen bir ağaç.
Lafı uzatmayıp, yaptığım araştırmalardan sonra geldiğim noktayı özetlersem:
- 7 sene sonra kesim yapılacak şekilde 4x4 metreye dikim yapıldığımda 1 hektara 625 ağaç ekiliyor.
- 7 sene sonra doğru bakılan bir ağaç ortalama 1 metreküp kereste verebiliyor.
- 1 metreküp Paulownia kerestesi birim fiyatı ortalama 200-400 dolar.
- 3 hektardaki ağaç sayısı 1875 ağaç, %10 kayıp olursa 1700 ağaç kalacaktır.
- Metreküp bedeli usd 200’den, 1700 ağaçtan elde edilecek gelir 340.000 dolar, kabaca 500.000 YTL.
Bu işin maliyeti nedir?
- Arazi bedeli: Tarla vasıflı, plantasyon amaçlı kullanılacak bir arazinin ortalama bedeli 20.000 YTL ile 30.000 ytl arasında.
- Fidan başına 9 YTL’den 1875 fidan 16.875 YTL.
- Kuruluş aşamasındaki arazi dikime hazırlama, tel çevirme, kuyu açma, dikim ve diğer masraflar yaklaşık olarak 15.000 YTL.
Toplam masraf 50.000, 60.000 YTL yi buluyor.
50.000 YTL yi %15 yıllık faizden 7 sene bankada tutarsam kabaca 135.000 YTL gelir sağlıyorum. Paulownia yetiştirirsem 500.000 YTL kazanabiliyorum. Benzer bir proje çalışmasını Türkiye Paulownia Sitesinde bulabilirsiniz. Benim projem biraz daha aralıklı dikim ve 7 sene yetiştiricilik üzerine hesaplandı.
Bu hesaplamayı 2002 yılında yapmıştım. O sene yukarıdaki Paulownia projesine başlasaydım, şimdi ağaçlarım beş yaşında olacak ve tahmini değerleri 150.000 doların üzerinde olacaktı.
- Şimdi birikmiş kaç liram var?
- Hiç, hatta bir dünya borcum var.
- Bir beş sene daha geçse kaç lira biriktireceğim?
- Yine hiç para biriktiremeyeceğimi söyleyebilirim. Savurgan biri olduğumdan değil, sistemin içinde yer alanlardan biri olduğum için para biriktiremeyeceğim. Modern Kölelik gelir sistemi buna göre düzenlenmiş.
Kağıt üzerinde işler yolunda göründüğü zaman hemen midem bulanır.
- Bu kadar gelir elde ediliyorsa niye kimse bunu yapmamış? Memlekette bir akıllı ben miyim?
Bu düşünceyi karşı düşünce izler.
- Milli Piyango oyunlarından her ay beş, on kişi milyoner oluyor, onları da tanımıyorsun ve onlardan da haberin yok.
Bu düşünceyi karşı düşünce izler.
- Acaba George Orwel, 1984 romanında haklı olabilir mi? Milli Piyango aslında bu ikramiyeleri hiç vermiyor mu?
Ve yine başladığım yere geri dönerim:
- Bu kadar gelir elde ediliyorsa niye kimse bunu yapmamış? Memlekette bir akıllı ben miyim?
Paulownia ile ilgili daha detaylı bilgileri
Türkiye Paulownia sitesinde ve Paulowniaci sitesinde bulabilirsiniz.
Paulownia üzerine yazılarım devam edecek.
Günün Kitabı : Büyük Zen Düğünü / Charles Bukowski
Günün Albümü : Guns and Roses / Apettite for Destruction
04/Mayıs/2007 Notu: Paulownia üzerine araştırma yapanların Paulownia Bahçesi Başarısızlık Mı Olurdu yazımızı da okumalarını tavsiye ederiz.
Dolmuşla işe giderken gördüğüm “Dünyanın En Hızlı Büyüyen Ağacı” ilanı ile Paulownia’yı fark ettim ve internette araştırmaya başladım.
Çin Kavağı da denmekte, kerestesi için yetiştirilen bir ağaç.
Lafı uzatmayıp, yaptığım araştırmalardan sonra geldiğim noktayı özetlersem:
- 7 sene sonra kesim yapılacak şekilde 4x4 metreye dikim yapıldığımda 1 hektara 625 ağaç ekiliyor.
- 7 sene sonra doğru bakılan bir ağaç ortalama 1 metreküp kereste verebiliyor.
- 1 metreküp Paulownia kerestesi birim fiyatı ortalama 200-400 dolar.
- 3 hektardaki ağaç sayısı 1875 ağaç, %10 kayıp olursa 1700 ağaç kalacaktır.
- Metreküp bedeli usd 200’den, 1700 ağaçtan elde edilecek gelir 340.000 dolar, kabaca 500.000 YTL.
Bu işin maliyeti nedir?
- Arazi bedeli: Tarla vasıflı, plantasyon amaçlı kullanılacak bir arazinin ortalama bedeli 20.000 YTL ile 30.000 ytl arasında.
- Fidan başına 9 YTL’den 1875 fidan 16.875 YTL.
- Kuruluş aşamasındaki arazi dikime hazırlama, tel çevirme, kuyu açma, dikim ve diğer masraflar yaklaşık olarak 15.000 YTL.
Toplam masraf 50.000, 60.000 YTL yi buluyor.
50.000 YTL yi %15 yıllık faizden 7 sene bankada tutarsam kabaca 135.000 YTL gelir sağlıyorum. Paulownia yetiştirirsem 500.000 YTL kazanabiliyorum. Benzer bir proje çalışmasını Türkiye Paulownia Sitesinde bulabilirsiniz. Benim projem biraz daha aralıklı dikim ve 7 sene yetiştiricilik üzerine hesaplandı.
Bu hesaplamayı 2002 yılında yapmıştım. O sene yukarıdaki Paulownia projesine başlasaydım, şimdi ağaçlarım beş yaşında olacak ve tahmini değerleri 150.000 doların üzerinde olacaktı.
- Şimdi birikmiş kaç liram var?
- Hiç, hatta bir dünya borcum var.
- Bir beş sene daha geçse kaç lira biriktireceğim?
- Yine hiç para biriktiremeyeceğimi söyleyebilirim. Savurgan biri olduğumdan değil, sistemin içinde yer alanlardan biri olduğum için para biriktiremeyeceğim. Modern Kölelik gelir sistemi buna göre düzenlenmiş.
Kağıt üzerinde işler yolunda göründüğü zaman hemen midem bulanır.
- Bu kadar gelir elde ediliyorsa niye kimse bunu yapmamış? Memlekette bir akıllı ben miyim?
Bu düşünceyi karşı düşünce izler.
- Milli Piyango oyunlarından her ay beş, on kişi milyoner oluyor, onları da tanımıyorsun ve onlardan da haberin yok.
Bu düşünceyi karşı düşünce izler.
- Acaba George Orwel, 1984 romanında haklı olabilir mi? Milli Piyango aslında bu ikramiyeleri hiç vermiyor mu?
Ve yine başladığım yere geri dönerim:
- Bu kadar gelir elde ediliyorsa niye kimse bunu yapmamış? Memlekette bir akıllı ben miyim?
Paulownia ile ilgili daha detaylı bilgileri
Türkiye Paulownia sitesinde ve Paulowniaci sitesinde bulabilirsiniz.
Paulownia üzerine yazılarım devam edecek.
Günün Kitabı : Büyük Zen Düğünü / Charles Bukowski
Günün Albümü : Guns and Roses / Apettite for Destruction
04/Mayıs/2007 Notu: Paulownia üzerine araştırma yapanların Paulownia Bahçesi Başarısızlık Mı Olurdu yazımızı da okumalarını tavsiye ederiz.
Çarşamba, Kasım 01, 2006
Alternatif yaşam için hazır olmak
Geçtiğimiz hafta sonu basit bir doğa yürüyüşü için arkadaşlar ile buluştuk. Üzerimizde fazla malzeme alma gereği duymamıştık çünkü bu sadece bir tepe tırmanışı olacaktı ve gidecegimiz patika ve yollar belli ve hazırdı.
Tüm bu kolaylıklar ile tepeye tırmanma başladı ve inişle birlikte 4 saat kadar sürdü. Doğayla tekrar içiçe olmak çok zevkliydi, iyi insanlarla birlikte olmak da öyle. Ancak yürüyüş bittiğinde birkaç soruyu yanıtlamam gerekiyordu.
O kadar ayaklarım ağırdı ki, dönüş yolunun aşırı dik olması ve botlarımın ayağıma henüz uyum sağlamamış olmasına bağladım nedenini. Oysa herşeye hazır olmak gerekiyordu alternatif yaşam için. Bilgisayar başında geçen saatler, hantallaşan kaslar; hergün yapılan 15 dakikalık sporun çok da yeterli olmadığını acıta acıta anlattılar o akşam. Hazır mıydı ellerimiz dikenlere ve nasırlara; hayır.
Fotoğrafta görülen dikenli teller tam bugünkü durumu anlatıyor aslında: "Öteki tarafa geçebilmek için biraz acı çekmek gerekiyor".
Bu tırmanışları, kampları daha sık yapmak gerekiyor; yalnız istemekle olmuyor, fiziksel olarak da hazırlanmalıyız yeni bir yaşam tarzına.
Tüm bu kolaylıklar ile tepeye tırmanma başladı ve inişle birlikte 4 saat kadar sürdü. Doğayla tekrar içiçe olmak çok zevkliydi, iyi insanlarla birlikte olmak da öyle. Ancak yürüyüş bittiğinde birkaç soruyu yanıtlamam gerekiyordu.
O kadar ayaklarım ağırdı ki, dönüş yolunun aşırı dik olması ve botlarımın ayağıma henüz uyum sağlamamış olmasına bağladım nedenini. Oysa herşeye hazır olmak gerekiyordu alternatif yaşam için. Bilgisayar başında geçen saatler, hantallaşan kaslar; hergün yapılan 15 dakikalık sporun çok da yeterli olmadığını acıta acıta anlattılar o akşam. Hazır mıydı ellerimiz dikenlere ve nasırlara; hayır.
Fotoğrafta görülen dikenli teller tam bugünkü durumu anlatıyor aslında: "Öteki tarafa geçebilmek için biraz acı çekmek gerekiyor".
Bu tırmanışları, kampları daha sık yapmak gerekiyor; yalnız istemekle olmuyor, fiziksel olarak da hazırlanmalıyız yeni bir yaşam tarzına.
Sadece Alternatif Bir Çılgınlık Mı?
Alternatif Yaşam Planlamasını sadece mevcut sisteme karşı daha yaşanabilir, daha insansı bir çözüm olarak mı düşünüyorsunuz?
Yiyecek ve içecekleri zincir marketlerden alıyoruz.
Elektriği TEDAŞ sağlıyor,
Yakıtı benzin istasyonlarından alıyoruz.
Parasıyla değil mi? Neye ihtiyacımız varsa, verir parasını alırız.
Ya paranın satın alma gücünün kalmadığı bir gün gelirse? Ya sadece kendi kendine yetmesini bilenler hayatta kalabilecek ise.
The Day After Tomorrow (Yarından Sonra) filmini seyretmiş miydiniz? Televizyonda da birkaç kez yayınlandı. Hadi be, yok artık, ne gerek var dediğim bir çok yeri olan Holywood yapımı bir film olmasına rağmen, filmin konusunu oluşturan iklim değişikliği, bilim çevrelerinde raporlar ile filmde anlatıldığı şekilde sunulmakta. Filmi hatırlatmak adına çok kısa bir özet verirsem: Buzullardaki erime okyanus suyunun tuzluluk oranını etkiler, Dünya birkaç hafta içinde yeni bir buzul çağıda girer. Kuzey yarıkürede kalan ülkeler tamamiyle buzlar altında kalır ve halkları yok olur. Amerika Birleşik Devletlerinin Güney Eyaletlerinde yaşayanlar, Meksika’ya sığınarak kurtulabilirler.
Ani, beklenmedik ve tüm dünyayı etkileyecek bir felaket karşısında birey olarak ne kadar hazırlıklıyız?
Arkadaşlarım arasında neden Alternatif Yaşam Planlaması yapmamın/yapmalarının gerekliliğini konuşurken, olası felaket senaryolarından bahsettiğimde:
- Aniden buzul çağına girdiğimizde, sen bahçende “domates” yetiştirerek hayatta kalmayı mı düşünüyorsun?
- Senin kümes felaketten muaf mı?
- Alternatif Bir Yaşamın var diye felaketten sen etkilenmeyecek misin?
soruları ile gelmekteler. Etkilenmemek mümkün değil. Tabii ki, bir felaket senaryosunda tarım yapılamaz hale gelecek ve hayvanlar ölecek.
Biz şehirlerde yaşayan insanlar; kaçımızın evinde onbeş günden fazla gıda temin edebilme imkanı var? Şehir yaşamı böyle, gıda stoklamaya gerek yok.
Doğuda kar yolları kapadığında, altı ay insanların dış dünya ile bağlatıları kalmıyor. Yolları kapandı diye açlıktan ölen bir köy halkı var mı?
Dünyayı etkileyecek olası felaket seneryolarında şehirde, apartmanlarda, trafikte olup yağmanın ve kaosun içinde kalmak mı iyi? yoksa kendi bahçenizin içindeki evinizde olmak mı?
- Sonunda ölecek isem, niye bunu geciktireyim?
- Sonun ne zaman olacağı belli mi? Neden ilk darbede yıkılayım? Direnebildiğim kadar direnmem gerek ve belirli bir zaman sonra eğer şartlar düzelirse, yeniden başlayabileceğim bilgi, yetenek ve donanıma sahip olmam gerek.
Soğuk savaş döneminde Amerika’da yüzbinlerce insan nükler saldırı ihtimaline karşı sığınak yaptırmış, benim anlattıklarıma da böyle hastalıklı bir düşünce olarak bakabilirsiniz.
Ben büyük resme baktığımda; kendi kendine yeten, sağlıklı, stressiz, doğa ile barışık, zamanını doğanın hızına göre düzenleyen ve olası felaket senaryolarında sistem insanlarından birkaç adım önde bir hayat görüyorum.
Günün Kitabı : 2012, Marduk ile Randevu / Burak Eldem
Günün Albümü : Nirvana / Nevermind
Yiyecek ve içecekleri zincir marketlerden alıyoruz.
Elektriği TEDAŞ sağlıyor,
Yakıtı benzin istasyonlarından alıyoruz.
Parasıyla değil mi? Neye ihtiyacımız varsa, verir parasını alırız.
Ya paranın satın alma gücünün kalmadığı bir gün gelirse? Ya sadece kendi kendine yetmesini bilenler hayatta kalabilecek ise.
The Day After Tomorrow (Yarından Sonra) filmini seyretmiş miydiniz? Televizyonda da birkaç kez yayınlandı. Hadi be, yok artık, ne gerek var dediğim bir çok yeri olan Holywood yapımı bir film olmasına rağmen, filmin konusunu oluşturan iklim değişikliği, bilim çevrelerinde raporlar ile filmde anlatıldığı şekilde sunulmakta. Filmi hatırlatmak adına çok kısa bir özet verirsem: Buzullardaki erime okyanus suyunun tuzluluk oranını etkiler, Dünya birkaç hafta içinde yeni bir buzul çağıda girer. Kuzey yarıkürede kalan ülkeler tamamiyle buzlar altında kalır ve halkları yok olur. Amerika Birleşik Devletlerinin Güney Eyaletlerinde yaşayanlar, Meksika’ya sığınarak kurtulabilirler.
Ani, beklenmedik ve tüm dünyayı etkileyecek bir felaket karşısında birey olarak ne kadar hazırlıklıyız?
Arkadaşlarım arasında neden Alternatif Yaşam Planlaması yapmamın/yapmalarının gerekliliğini konuşurken, olası felaket senaryolarından bahsettiğimde:
- Aniden buzul çağına girdiğimizde, sen bahçende “domates” yetiştirerek hayatta kalmayı mı düşünüyorsun?
- Senin kümes felaketten muaf mı?
- Alternatif Bir Yaşamın var diye felaketten sen etkilenmeyecek misin?
soruları ile gelmekteler. Etkilenmemek mümkün değil. Tabii ki, bir felaket senaryosunda tarım yapılamaz hale gelecek ve hayvanlar ölecek.
Biz şehirlerde yaşayan insanlar; kaçımızın evinde onbeş günden fazla gıda temin edebilme imkanı var? Şehir yaşamı böyle, gıda stoklamaya gerek yok.
Doğuda kar yolları kapadığında, altı ay insanların dış dünya ile bağlatıları kalmıyor. Yolları kapandı diye açlıktan ölen bir köy halkı var mı?
Dünyayı etkileyecek olası felaket seneryolarında şehirde, apartmanlarda, trafikte olup yağmanın ve kaosun içinde kalmak mı iyi? yoksa kendi bahçenizin içindeki evinizde olmak mı?
- Sonunda ölecek isem, niye bunu geciktireyim?
- Sonun ne zaman olacağı belli mi? Neden ilk darbede yıkılayım? Direnebildiğim kadar direnmem gerek ve belirli bir zaman sonra eğer şartlar düzelirse, yeniden başlayabileceğim bilgi, yetenek ve donanıma sahip olmam gerek.
Soğuk savaş döneminde Amerika’da yüzbinlerce insan nükler saldırı ihtimaline karşı sığınak yaptırmış, benim anlattıklarıma da böyle hastalıklı bir düşünce olarak bakabilirsiniz.
Ben büyük resme baktığımda; kendi kendine yeten, sağlıklı, stressiz, doğa ile barışık, zamanını doğanın hızına göre düzenleyen ve olası felaket senaryolarında sistem insanlarından birkaç adım önde bir hayat görüyorum.
Günün Kitabı : 2012, Marduk ile Randevu / Burak Eldem
Günün Albümü : Nirvana / Nevermind
Özgürlük, Esneklik ve Alternatif Bir Yaşam
Alternatif Yaşam Planmasını yazmaya başladığımızda çevireceğimiz bir kaç yazıdan biriydi Sue Robishaw’ın yazdıkları. Alternatif Yaşam oluşturmayı başaran insanlardan yaptığımız ilk çeviri Özgürlüğe Giden Yol yazıları idi. Sue Rabishaw ve eşinin kurduğu alternatif yaşam, Özgürlüğe Giden Yol ailesinin yaşamından epey farklı. Rabishaw’lar şehirden uzak, doğanın içinde bir alternatif yaşam oluşturmuşlar. Çıkış noktaları benim düşündüklerim ile paralel. Az olan daha çoktur. Sue Rabishaw, yazdığı kitaplarından ve eşi ile yaptıkları ağaç heykellerden gelir sağlamakta.
Sue Rabishaw’un sitesinden özet bir çevirisi yapacağım ilk yazı, Freedom, Flexibility and An “Alternative” Life başlıklı yazı. İsteyenler metnin İngilizce aslını okuyabilirler.
ÖZGÜRLÜK, ESNEKLİK VE ALTERNATİF BİR YAŞAM
Fatura yok. Çiftliğimizi alıncaya kadar çalıştık, gücümüzün yettiği kadar bir yer aldık. Suyumuz rüzgar tarafından pompalanmakta, elektriğimiz güneş ışınlarından. Isınma sistemimizin bir kısmı güneş tarafından karşılanmakta, diğer kısmı odun ateşi ile karşılanmakta. Ocağımız güneş ışığı, odun ve bazen de tüp ile çalışıyor.
Ana aydınlatma kaynağı olarak güneş enerjisi ile çalışan 12 voltluk Floresan lambalar kullanmaktayız. Şarjlı lambalar evin tamamını kapsayacak şekilde çeşitli yerlere yerleştirilmiş durumda. Dingin bir ortam istediğimizde arasıra mum yakıyoruz.
Buzdolabının olmazsa, olmaz bir ürün olmadığını fark ettik. Kilerimizin ve yeraltı mahzenimizin ısısı yılın yarısından fazlasında birkaç derece seviyesinde. Yılın kalan yarısında da ısıları birçok gıdayı koruyacak düzeyde. Buzdolabı yerine yapacağımız masraf, evinizin arkasına yapacağınız bir kiler ve bir mahzen yapım masrafından fazlası olmayacak.
Aylık sabit ödemeleri olan bir telefon hattımız var. Geçim kaynağımız olan e-mail ve web sitemiz için telefon hattı gerekli. Fakat telefonun bir seçenek olduğunun farkındayız. Gelir sağladığımız web sitesi yerine, gelir elde edeceğimiz farklı bir hayat seçebilir ve telefon hattımızı iptal ettirebiliriz. Geçmişte telefonsuz bir hayat yaşamıştık. Fakat şimdilik telefon mevcut yaşam tarzımızın bir parçası.
Gıda ihtiyacımızın büyük bölümünü bahçemize ekdiğimiz ürünlerden ve doğada kendiliğinden yetişen ürünlerden karşılıyoruz. Bazı ürünleri dışarıdan satın alıyoruz. Sadece kendi yetiştirdiklerimiz ve topladıklarımız ile de yaşamak bir seçenek. Bunu denedik ve gayet güzel yaşadık. Dışarıdan aldıklarımız bir şık ve biz bunu seçtik. Şimdilik.
Şehirden ve etkinliklerden uzak yaşıyoruz. Ulaşım bedeli masraflarımız arasında önemli bir oran tutuyor. Bizim için yeni bir araba on yaşın altında, her koşulda, uzun yıllar bizi taşıyabilecek bir araba. (1984 model Rampage ile 150.000 milden fazla yaptık) Elektrikli melez bir araba kullanma rüyamız hala sürüyor. Ayaklarımız ve bisikletlerimiz sık kullandığımız seçenekler. Arabasız yaşamayı seçebilirdik, şehre daha yakın bir yerde yaşlamayı seçebilirdik. Toplu ulaşım imkanlarının olduğu bir yerde yaşamayı seçebilirdik. Fakat biz burada yaşamayı seçtik ve burada yapabileceğimizin en iyisini yapmaya çalışıyoruz.
Arabamız için sadece zorunlu trafik sigortamız var. Paraya vergilerimizi ödemek için ihtiyaç duyuyoruz. Sağlığımızın ve malvarlığımızın sorumluğunu kendimiz alıyoruz ve asgari düzeyde bir sigorta ödüyoruz. Doğa ile uyumlu yaşamayı ve çalışmayı seçtik, Doğa’ya karşı değil. Sağlığımız ve inançlarımız bunu yansıtıyor.
Kazanmak zorunda olduğumuz asgari düzeyde bir para var. Bu miktarı asgari seviyede tutmamız bize ne zaman, nerede, nasıl ve kimin için “çalışıcağımızı” seçme özgürlüğü veriyor. Çalışma hayatına yeni başladığımız yıllarda, çalışma azmimizin olduğunu belirterek, doğru dürüst para verilmeyen, hatta nerede ise hiç para verilmeyen, işlerde çalıştık. Bu işlerde birçok arkadaş edindik. Ne kadar çok kazandığımızdan ziyade, işde ne kadar mutlu olduğumuz ve ne kadar yaratıcı olduğumuz önemliydi.
Bir şey satın almak istediğimizde, satın almak istediğimiz şeye vereceğimiz para için ne kadar çalışacağımızı ve ne kadar enerji harcıyacağımızı hesaplıyoruz. Alternatifleri değerlendiriyoruz. Kendimiz yapabilir miyiz? Diye düşünüyoruz. Gerçekten istediğimiz bir şeyi alamadığımız hiç olmadı. Eğer birşey bu kadar önemli ise, para bulunacaktır.
İnsanlık olarak yaşama mutluluğunu, dünyanın sihrini unuttuk. Hayata dair birçok Alternatif var. İzlenecek bir çok yol ve birçok uğraş var. Önemli olan bulutları görebilmek, kuşları izlemek, yıldızları fark etmek, rüzgarı hissetmek, dünyanın kokusunu almak, ağaçları görmek, yağmurda ıslanmak.
Elektrikli ekipman ve ev aletlerine karşı değiliz. Çamaşır makinamız ve kurutucumuz olmadan yaşamak istemiyoruz. Ağaç işlerinde kullandığımız elektirikli aletler birçok işi daha kolay ve kısa zamanda yapmamızı sağlıyor. Fakat el aletlerini de hala kullanıyoruz ve işimizi görüyor. Kurşun kalem ve kağıt masada bilgisayar ve yazıcı ile yan yana duruyorlar.
Hayatı seviyoruz, üretme tutkusunu ve macerasını seviyoruz, öğrenmeyi seviyoruz. Büyük bir kimya firmasında çalışan, şehrin saygın bölgesinde yaşayan, birçok akşam dışarıda yemek yiyen, takım elbise ve gece elbisesi giyen karı kocadan farklıyız biz.
Sue Rabishaw’un sitesinden özet bir çevirisi yapacağım ilk yazı, Freedom, Flexibility and An “Alternative” Life başlıklı yazı. İsteyenler metnin İngilizce aslını okuyabilirler.
ÖZGÜRLÜK, ESNEKLİK VE ALTERNATİF BİR YAŞAM
Fatura yok. Çiftliğimizi alıncaya kadar çalıştık, gücümüzün yettiği kadar bir yer aldık. Suyumuz rüzgar tarafından pompalanmakta, elektriğimiz güneş ışınlarından. Isınma sistemimizin bir kısmı güneş tarafından karşılanmakta, diğer kısmı odun ateşi ile karşılanmakta. Ocağımız güneş ışığı, odun ve bazen de tüp ile çalışıyor.
Ana aydınlatma kaynağı olarak güneş enerjisi ile çalışan 12 voltluk Floresan lambalar kullanmaktayız. Şarjlı lambalar evin tamamını kapsayacak şekilde çeşitli yerlere yerleştirilmiş durumda. Dingin bir ortam istediğimizde arasıra mum yakıyoruz.
Buzdolabının olmazsa, olmaz bir ürün olmadığını fark ettik. Kilerimizin ve yeraltı mahzenimizin ısısı yılın yarısından fazlasında birkaç derece seviyesinde. Yılın kalan yarısında da ısıları birçok gıdayı koruyacak düzeyde. Buzdolabı yerine yapacağımız masraf, evinizin arkasına yapacağınız bir kiler ve bir mahzen yapım masrafından fazlası olmayacak.
Aylık sabit ödemeleri olan bir telefon hattımız var. Geçim kaynağımız olan e-mail ve web sitemiz için telefon hattı gerekli. Fakat telefonun bir seçenek olduğunun farkındayız. Gelir sağladığımız web sitesi yerine, gelir elde edeceğimiz farklı bir hayat seçebilir ve telefon hattımızı iptal ettirebiliriz. Geçmişte telefonsuz bir hayat yaşamıştık. Fakat şimdilik telefon mevcut yaşam tarzımızın bir parçası.
Gıda ihtiyacımızın büyük bölümünü bahçemize ekdiğimiz ürünlerden ve doğada kendiliğinden yetişen ürünlerden karşılıyoruz. Bazı ürünleri dışarıdan satın alıyoruz. Sadece kendi yetiştirdiklerimiz ve topladıklarımız ile de yaşamak bir seçenek. Bunu denedik ve gayet güzel yaşadık. Dışarıdan aldıklarımız bir şık ve biz bunu seçtik. Şimdilik.
Şehirden ve etkinliklerden uzak yaşıyoruz. Ulaşım bedeli masraflarımız arasında önemli bir oran tutuyor. Bizim için yeni bir araba on yaşın altında, her koşulda, uzun yıllar bizi taşıyabilecek bir araba. (1984 model Rampage ile 150.000 milden fazla yaptık) Elektrikli melez bir araba kullanma rüyamız hala sürüyor. Ayaklarımız ve bisikletlerimiz sık kullandığımız seçenekler. Arabasız yaşamayı seçebilirdik, şehre daha yakın bir yerde yaşlamayı seçebilirdik. Toplu ulaşım imkanlarının olduğu bir yerde yaşamayı seçebilirdik. Fakat biz burada yaşamayı seçtik ve burada yapabileceğimizin en iyisini yapmaya çalışıyoruz.
Arabamız için sadece zorunlu trafik sigortamız var. Paraya vergilerimizi ödemek için ihtiyaç duyuyoruz. Sağlığımızın ve malvarlığımızın sorumluğunu kendimiz alıyoruz ve asgari düzeyde bir sigorta ödüyoruz. Doğa ile uyumlu yaşamayı ve çalışmayı seçtik, Doğa’ya karşı değil. Sağlığımız ve inançlarımız bunu yansıtıyor.
Kazanmak zorunda olduğumuz asgari düzeyde bir para var. Bu miktarı asgari seviyede tutmamız bize ne zaman, nerede, nasıl ve kimin için “çalışıcağımızı” seçme özgürlüğü veriyor. Çalışma hayatına yeni başladığımız yıllarda, çalışma azmimizin olduğunu belirterek, doğru dürüst para verilmeyen, hatta nerede ise hiç para verilmeyen, işlerde çalıştık. Bu işlerde birçok arkadaş edindik. Ne kadar çok kazandığımızdan ziyade, işde ne kadar mutlu olduğumuz ve ne kadar yaratıcı olduğumuz önemliydi.
Bir şey satın almak istediğimizde, satın almak istediğimiz şeye vereceğimiz para için ne kadar çalışacağımızı ve ne kadar enerji harcıyacağımızı hesaplıyoruz. Alternatifleri değerlendiriyoruz. Kendimiz yapabilir miyiz? Diye düşünüyoruz. Gerçekten istediğimiz bir şeyi alamadığımız hiç olmadı. Eğer birşey bu kadar önemli ise, para bulunacaktır.
İnsanlık olarak yaşama mutluluğunu, dünyanın sihrini unuttuk. Hayata dair birçok Alternatif var. İzlenecek bir çok yol ve birçok uğraş var. Önemli olan bulutları görebilmek, kuşları izlemek, yıldızları fark etmek, rüzgarı hissetmek, dünyanın kokusunu almak, ağaçları görmek, yağmurda ıslanmak.
Elektrikli ekipman ve ev aletlerine karşı değiliz. Çamaşır makinamız ve kurutucumuz olmadan yaşamak istemiyoruz. Ağaç işlerinde kullandığımız elektirikli aletler birçok işi daha kolay ve kısa zamanda yapmamızı sağlıyor. Fakat el aletlerini de hala kullanıyoruz ve işimizi görüyor. Kurşun kalem ve kağıt masada bilgisayar ve yazıcı ile yan yana duruyorlar.
Hayatı seviyoruz, üretme tutkusunu ve macerasını seviyoruz, öğrenmeyi seviyoruz. Büyük bir kimya firmasında çalışan, şehrin saygın bölgesinde yaşayan, birçok akşam dışarıda yemek yiyen, takım elbise ve gece elbisesi giyen karı kocadan farklıyız biz.
Cumartesi, Ekim 21, 2006
Balık çiftliğinde elektrik üretimi
Milliyet'te sürekli takip ettiğim "yurdum insanı" fotoğraf serisinde güzel bir elektrik üretimi fotoğrafıyla karşılaştım. Daha sonra yaptığım araştırma sonucunda Memoğlu ailesinin bu elektrik üretimini balık çiftliği için yaptığını öğrendim (Kaynak). Fotoğrafların incelenmesi bu tip bir elektrik üretimi için su kaynağının güçlü olması gerektiğini göstermektedir. "Rizeli Mustafa Memoğlu, geliştirdiği santral sayesinde alabalık çiftliğinin tüm elektrik ihtiyacını karşılamayı başardı. 3 buzdolabı, 1 yem makinesi ve televizyonun çalıştığı, 70 dolayında ampulün gece gündüz yandığı tesiste bu şekilde ayda ortalama 600 YTL elektrik giderinden tasarruf etti". Haberden de okunduğu gibi yapılan tasarruf inanılmaz derecede iyi bir tasarruf. Tüm tesisin elektriğini karşılaması da bence önemli bir başarı olmuş. Suyun enerji üretiminde kullanılması MÖ 1. yüzyılın başlarına kadar keşfedilememiştir. Coğrafyacı Strabon'a göre (XII, 3, 40) Yunanistan ve İtalya'daki en eski su değirmenlerinden daha önce, MÖ birinci yüzyılda, Anadolu'nun kuzey kesimindeki Kabeira'da (Türkiye'de Niksar yakınlarında) Mithridates krallığınca bir su değirmeni inşa edilmiştir. Bunun basit bir açıklaması olabilir. Bir su çarkı için temel gereksinim yıl boyunca debisi sabit kalan bir su kaynağıdır ve bu çarkın işlevsel olması için gereken su miktarı çok fazladır (Sf. 10). Bundan anladığım kadarıyla bu şekildeki elektrik üretimi çalışmalarının Türkiye'de olması ilk çıkış yeri olması nedeniyle daha anlamlıdır.
Çarşamba, Ekim 18, 2006
Alternatif Yaşama Giriş I, Başlangıç.
Alternatif Yaşam düşüncesi henüz sisteme dahil olmamış, okur-yazar ve müzisyen olmak isteyen, bekar bir insanın, bireysel kurtuluş arayışı olarak başlamışdı. Sisteme dahil olmadan kaçmalıydım.
Ne kadar tüketmek istiyorum ve ne kadarını üretebilirim?
Nasıl başlamalı?
Çok yüzeysel olarak yaşam için temel gereksinimler;
Barınma:
Mersin şehir merkezine kırk kilometre uzaklıktaki, 1200 rakımlı, küçük bahçeli, büyük yayla evini, Alternatif Yaşama başlayacağım yer olarak planlamıştım.
Gıda:
Alıştığım yeme ve içme alışkanlığını değiştirmek ilk adım olacakdı. Yeme alışkanlığı değişikliğine ilk örnek ekmek olabilir. Kış aylarında, köy evlerinin bir köşesinde üzeri örtülü bir sütün vardır. Yaz aylarında sacda, imece usulu hazırlanmış, köy ekmekleri vardır örtülü sütünun altında. Kış aylarında önceden hazırlanmış sac ekmeklerinden bir tane alınır, üzerine hafif su serpilerek yenir. İşte size yeni ekmek alışkanlığımız. Yada şeker yerine pekmez kullanmak gibi.
İlkbahar, yaz aylarında bahçede yetiştirelecek ürünleri hem taze tüketim de kullanacak, hem de fasulye, nohut gibi kuru gıda olarak da kullanılabilecektim. Yaz mevyelerini kurutarak kışın tüketebilecek, hazırlayacağım meyve şuruplarını kış aylarında içebilecektim.
Bir kümes kurmayı planlamıştım.
Enerji:
İlk günlerde bu konuda fazla alternatif üretemedim. (Alternatif Yaşam Planlamasının bugünkü yazılarında Enerji konusunu şimdilik önde gidiyor.) Yerleşmeyi planladığım yerde bolca su bulunduğundan, hidroelektrik kaynaklarını araştırdım. Komik gelebilir (malesef linkini bulamıyorum) ama internette 14 KW elektrik üretebilen ev tipi su tribünü buldum. Tabii ufak da olsa bir baraj düzeneğine ihtiyaç duyulmakta idi. Neyse, sonuçta çoğu orman köylüsü gibi ısınma için odunu ve diğer ihtiyaçlar için şebeke elektiriği düşünmüştüm başlangıç için.
Gelir:
Her nekadar ilk hedef asgari dışa bağımlı tüketim olsa da, kaçınılmaz sabit masraflar vardı. Elektrik, benzin, araba vergileri, ev vergileri, telefon sabit bedeli, aylık kitap alımı gibi masrafları karşılamak gerekecekdi.
Sağlık:
Acil sağlık en büyük sorun, evde çözümü yok. Mutlaka en yakın sağlık kuruluşuna gitmek gerekecek. İlerideki günlerde çevirisini yapacağım Alternatif Yaşamı başaran örneklerden Sue Rabishaw’ın sitesinde acil olmayan sağlık sorunları için, olabildiğince doğa ile içiçe yaşamalarından ve doğal beslenlemelerinden dolayı az hastalandıklarını belirtiyorlar. Kendi kendime iğne yapmasını öğrendim ve birkaç kere yaptım. Evde bol miktarda ilaç bulundurmak da zaman kazandıracaktır.
İdeal olan komünel bir yaşam formu oluşturmak ama lafa geldiğinde bu işe hazır olan insanların, uygulama noktasına geldiğinde, hastaneden, büyük marketlerden, şehirden uzak kalamadıklarını görüyorsunuz. Eski mankenlerden Merve İldeniz bir röportajında böyle bir komünel yaşam girişimi oluşturmayı deneyeceklerini belirtiyor. Umarım yaptıkları/yapacakları bu süreci kayıt altına alarak, bir belge/kitap haline getirirler.
Başarılı komünel hayat formlarına örnek olarak Kibutzlara ilerideki yazılarımda değineceğim.
Günün Kitabı : Cebi Delik / Paul Auster
Günün Albümü : Stanley Turrentine / Salt Song
Ne kadar tüketmek istiyorum ve ne kadarını üretebilirim?
Nasıl başlamalı?
Çok yüzeysel olarak yaşam için temel gereksinimler;
Barınma:
Mersin şehir merkezine kırk kilometre uzaklıktaki, 1200 rakımlı, küçük bahçeli, büyük yayla evini, Alternatif Yaşama başlayacağım yer olarak planlamıştım.
Gıda:
Alıştığım yeme ve içme alışkanlığını değiştirmek ilk adım olacakdı. Yeme alışkanlığı değişikliğine ilk örnek ekmek olabilir. Kış aylarında, köy evlerinin bir köşesinde üzeri örtülü bir sütün vardır. Yaz aylarında sacda, imece usulu hazırlanmış, köy ekmekleri vardır örtülü sütünun altında. Kış aylarında önceden hazırlanmış sac ekmeklerinden bir tane alınır, üzerine hafif su serpilerek yenir. İşte size yeni ekmek alışkanlığımız. Yada şeker yerine pekmez kullanmak gibi.
İlkbahar, yaz aylarında bahçede yetiştirelecek ürünleri hem taze tüketim de kullanacak, hem de fasulye, nohut gibi kuru gıda olarak da kullanılabilecektim. Yaz mevyelerini kurutarak kışın tüketebilecek, hazırlayacağım meyve şuruplarını kış aylarında içebilecektim.
Bir kümes kurmayı planlamıştım.
Enerji:
İlk günlerde bu konuda fazla alternatif üretemedim. (Alternatif Yaşam Planlamasının bugünkü yazılarında Enerji konusunu şimdilik önde gidiyor.) Yerleşmeyi planladığım yerde bolca su bulunduğundan, hidroelektrik kaynaklarını araştırdım. Komik gelebilir (malesef linkini bulamıyorum) ama internette 14 KW elektrik üretebilen ev tipi su tribünü buldum. Tabii ufak da olsa bir baraj düzeneğine ihtiyaç duyulmakta idi. Neyse, sonuçta çoğu orman köylüsü gibi ısınma için odunu ve diğer ihtiyaçlar için şebeke elektiriği düşünmüştüm başlangıç için.
Gelir:
Her nekadar ilk hedef asgari dışa bağımlı tüketim olsa da, kaçınılmaz sabit masraflar vardı. Elektrik, benzin, araba vergileri, ev vergileri, telefon sabit bedeli, aylık kitap alımı gibi masrafları karşılamak gerekecekdi.
Sağlık:
Acil sağlık en büyük sorun, evde çözümü yok. Mutlaka en yakın sağlık kuruluşuna gitmek gerekecek. İlerideki günlerde çevirisini yapacağım Alternatif Yaşamı başaran örneklerden Sue Rabishaw’ın sitesinde acil olmayan sağlık sorunları için, olabildiğince doğa ile içiçe yaşamalarından ve doğal beslenlemelerinden dolayı az hastalandıklarını belirtiyorlar. Kendi kendime iğne yapmasını öğrendim ve birkaç kere yaptım. Evde bol miktarda ilaç bulundurmak da zaman kazandıracaktır.
İdeal olan komünel bir yaşam formu oluşturmak ama lafa geldiğinde bu işe hazır olan insanların, uygulama noktasına geldiğinde, hastaneden, büyük marketlerden, şehirden uzak kalamadıklarını görüyorsunuz. Eski mankenlerden Merve İldeniz bir röportajında böyle bir komünel yaşam girişimi oluşturmayı deneyeceklerini belirtiyor. Umarım yaptıkları/yapacakları bu süreci kayıt altına alarak, bir belge/kitap haline getirirler.
Başarılı komünel hayat formlarına örnek olarak Kibutzlara ilerideki yazılarımda değineceğim.
Günün Kitabı : Cebi Delik / Paul Auster
Günün Albümü : Stanley Turrentine / Salt Song
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)